Nieuwsbrieven

januari 2012

DE DIGITALE NIEUWSBRIEF UIT DE DORPSKERK IN DURGERDAM

verschijnt: onregelmatig

redactie: ds Pieter Lootsma

contact en kopij: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

websites: www.dorpskerkdurgerdam.nl en www.pieterlootsma.nl

diensten

datum                       voorganger             organist                    bijzonderheden

zondag 29 januari       ds Pieter Lootsma      Chris Helfensteijn      Cantorij m.m.v. Quirine

Moes, viool

zondag 12 februari     ds Pieter Lootsma      Simon Plemp

zondag 26 februari     ds Rieks Hoogenkamp Chris Helfensteijn     Cantorij

zondag 11 maart        Henk Baars                 Simon Plemp

zondag 25 maart        ds Pieter Lootsma      Chris Helfensteijn      Paasontbijt

vrijdag 6 april             ds Pieter Lootsma      Chris Helfensteijn      Cantorij / Goede Vrijdag

zondag 8 april             ds Pieter Lootsma      Simon Plemp               Paasmorgen

zondag 29 april           Willemijn Jonkers       Chris Helfensteijn

bij de diensten

We hebben de gedachte losgelaten dat alleen de laatste viering in de maand ‘iets bijzonders’ moet zijn. In het vervolg willen we ons inspannen om iedere viering een eigen accent te geven. Hoewel het in het hierboven staande rooster nog niet allemaal is terug te vinden, zullen wij uiteenlopende musici en andere kunstenaars uit te nodigen om de verschillende vieringen te verluchtigen. We beginnen met Quirine Moes die op de 29-ste januari zal komen vioolspelen. Het verhaal van Esther zal centraal staan.

Vorig jaar is besloten het gezamenlijke ontbijt in de Adventstijd van het rooster te schrappen. In de weken voor Pasen willen we het handhaven. De afspraak is dat dan steeds de eigen predikant zal voorgaan.

De gastvoorgangers Rieks Hoogenkamp, Henk Baars en Willemijn Jonkers behoeven geen nadere introductie.

bezoek

Mocht u het om welke reden dan ook plezierig vinden om eens met ds PieterLootsma te praten, dan bent u werkelijk van harte uitgenodigd hem dit te laten weten. Hij maakt graag tijd om u te ontmoeten. Ook wanneer u eens nader kennis zou willen maken of samen met hem willen nadenken over deelname aan bij voorbeeld een van de gespreksgroepen, kunt u hem zonder aarzeling e-mailen (This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.) of opbellen (06.25080705).

 

Kerkbalans, of Jaarlijkse Ondersteuningsactie 2012 Dorpskerk Durgerdam

De jaarlijks omstreeks half januari terugkerende ‘Actie Kerkbalans’ is de belangrijkste inkomstenbron van de meeste kerkelijke gemeenten. De bijdragen worden gebruikt voor de lopende kosten, zoals het onderhoud van het kerkgebouw, de energie-, personele- en pastoraatskosten. Het gaat om al die kosten die gemaakt moeten worden om de kerkelijke gemeente vitaal te laten zijn, om kerkdeuren open te houden en u welkom te kunnen heten.

In de Dorpskerk Durgerdam komen mensen samen met een uiteenlopende achtergrond. Vaak ook mensen die kerkelijk gezien elders thuis horen. Omdat Actie Kerkbalans in het bijzonder is gericht op de eigen, meestal geografisch bepaalde gemeente, nodigen wij de bij de Dorpskerk Durgerdam betrokkenen uit mee te doen aan onze Jaarlijkse Ondersteuningsactie. Deze actie loopt parallel met de Actie Kerkbalans en wordt gehouden van 15 - 29 januari 2012.

Door een actieve betrokkenheid bij de Dorpskerk Durgerdam te vertalen in een bijdrage aan onze jaarlijkse Ondersteuningsactie, kunnen wij ervoor blijven zorgen dat het eigen karakter van onze kerk en onze vieringen ook in de toekomst bewaard zal blijven.

collectes voor een elektrische rolstoelfiets

Begin 2012 collecteren we voor Het Vakantiebureau: voor de aanschaf van een elektrische rolstoelfiets. ‘hetvakantiebureau.nl’ van de Protestantse Stichting Diaconale Vakantieweken (PSDV) organiseert al 50 jaar zo’n zestig vakantieweken per jaar in diverse aangepaste accommodaties in het land. Zij verwelkomen meer dan 2500 gasten per jaar; ouderen, maar ook mensen die in het dagelijks leven zorg nodig hebben en ook voor mensen met een visuele beperking. De vakanties vinden plaats in o.a. De Werelt in Lunteren, het Roosevelthuis in Doorn en Dennenheul in Ermelo. Zo’n 1400 vrijwilligers helpen bij de zorg en andere activiteiten tijdens deze weken.

In een vakantieweek worden er voor de gasten diverse activiteiten georganiseerd: uitstapjes naar de diverse dorpen in de omgeving, wandelingen, puzzeltochten, excursies, fietstochtjes e.d.

Vooral het fietsen in de mooie bosrijke omgeving is voor veel mensen genieten. Sinds enige jaren beschikt hetvakantiebureau in de vakantiecentra over een aantal rolstoelfietsen. Deze speciale fiets stelt ouderen en mensen met een lichamelijke handicap in staat er ook eens met de fiets er op uit te trekken. De vrijwilliger stuurt en trapt en de gast zit in de rolstoel voor op de fiets en kan zo lekker buiten zijn en hele tochten maken.

De gasten die van de rolstoelfiets gebruik maken zijn zeer enthousiast en kunnen er niet genoeg van krijgen. Het vakantiebureau wil graag meer rolstoelen aanschaffen zodat er nog meer gasten van deze faciliteit gebruik kunnen maken. Voordat het vakantieseizoen begint probeert het vakantiebureau, met behulp van diverse giften, een elektrische rolstoelfiets aan te schaffen voor de accommodatie De Dennenheul in Ermelo.

Voor meer info: www. hetvakantiebureau.nl This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

‘Afgelopen jaar was ik zelf als vrijwilliger mee met een vakantieweek voor blinden en slechtzienden in De Dennenheul. Het rolstoelfietsen was erg populair. De gasten vinden het heerlijk om de wind en de zon te voelen en de natuur te ruiken en te horen. Met onze giften voor een elektrische rolstoelfiets kunnen we op afstand een concrete bijdrage leveren aan een mooie fietstocht. Rita Joldersma, diaconie Dorpskerk Durgerdam’

 

vaar ia

Af en toe kan ik geweldig van reclame genieten. Vaak zijn met name televisiecommercials geestig en creatief. Dan wordt de kijker in luttele seconden een beeldend en aansprekend verhaal voorgeschoteld. Of de makers het door hen gestelde doel altijd halen, zou ik niet weten maar dat interesseert mij eigenlijk nauwelijks. Ik heb in die wereld geen belangen. De laatste weken luister en kijk ik iedere keer weer geïntrigeerd naar het SIRE spotje ‘handen af’  waarin wij worden gemaand om zorgvuldiger om te gaan met hulpverleners zoals ambulancebroeders en brandweerlieden. Of u het hebt gehoord, weet ik natuurlijk niet maar ik vind de stem van degene die artikel 18 van de Geneva Convention voorleest, werkelijk geweldig.

Maar er zijn ook reclame-uitingen die mij verontrusten. Ik realiseer mij dat het allemaal al een aantal jaren speelt maar mij begint het verschijnsel nu in toenemende mate te verwarren. De aanleiding daarvoor is een reisje dat wij in december naar New York maakten en mijn verjaardag, ook kort geleden.

In New York heb ik in verschillende winkels teksten op de muren zien staan als: freedom is valuable, support our projects in (en dan volgen de namen van een aantal landen die in de ogen van de uitbater níet vrij zijn). Ik tekende ook de tekst awareness  will create future aan. En in een, heel trendy winkel was zelfs een hele wand gereserveerd waarop klanten hun hart konden luchten en dergelijke hoogdravende kreten kwijt konden. In deze serie past ook de min of meer recente Benneton reclame over hate-unhate. Hierin lijken jonge mensen die er uitzien als heuse actievoerders (misschien zijn het acteurs; wie zal het zeggen?) zich voor het karretje van de firma Benneton te hebben laten spannen. In het donker van de nacht hangen zij in verschillende grote steden gigantisch grote affiches op waarop te zien is hoe gezworen vijanden elkaar omarmen en zelfs kussen. Het lijkt een oproep tot een andere manier van politiek bedrijven maar wie goed kijkt ziet dat rechts onderaan in beeld het Benneton-logo staat. U kunt de verschillende zeker niet onaardige filmpjes en foto’s eenvoudig vinden op www.youtube.com. De druppel die wat mij betreft de emmer deed overlopen, was een verjaardagswens die ik per post ontving van (ik hoop dat u het niet zult kunnen geloven) mijn telefoonprovider. ‘Wat denken ze daar wel niet’, was mij eerste reactie. De neiging om per onmiddellijk mijn abonnement op te zeggen heb ik bedwongen met de gedachte aan een frustrerende zwerftocht langs helpdesks die hiervan de onherroepelijke consequentie zou zijn.

Want wat is hier aan de hand? Waarom wind ik mij zo op? Dat heeft ermee te maken dat ik het gevoel heb dat de commercie sluipenderwijs binnendringt in het ‘privédomein’ en daar zo langzamerhand de dienst gaat uitmaken. In de politiek beginnen we er al aan te wennen. Daar wordt de te volgen koers al lang niet meer bepaald door het gesprek tussen verschillende ideologieën maar bepalen verschillende financiële instellingen met elkaar wat goed voor ons is. Maar nu dringt de wereld van het geld ook keihard binnen in de intimiteit van onze huiskamers.

Mijn bezwaren daartegen zijn van verschillende aard. In de eerste plaats, maar daarmee zal ik u niet te lang lastig vallen, wil ik niet dat ze bij Vodafone weten wanneer ik jarig ben. Dat ze dat weten, dat weet ik natuurlijk. Ik moest mijn geboortedatum invullen toen ik mijn belcontract afsloot. Maar ik wil niet dat ze mij laten merken dat ze het weten. Ik wil dat niet zij daar op een dergelijke manier gebruik van maken. Dan voel ik mij gemanipuleerd. Ze misbruiken de sentimenten die er om een verjaardag hangen om mijn klantrelatie te verstevigen.

Door wat ik hierboven beschrijf, vervaagt de grens tussen onze buiten- en binnenwereld, tussen wat publiekelijk is en wat privé is, tussen wat er in de maatschappij speelt en hoe wij thuis onze levens vorm geven. Ik geloof dat de scheiding tussen beide niet alleen heilzaam is maar zelfs onontbeerlijk. Thuis krijgen wij een referentiekader aangereikt, daar leren wij het onderscheid te maken tussen wat goed is en wat niet, tussen dat waaraan wij ons verbinden en dat waarvan wij ons distantiëren. En dat is niet voor niets. Het zijn onze opvoeders die ons de waarden aanreiken die ons de weg helpen vinden in de samenleving. Met die waarden in onze bagage kunnen wij die samenleving te lijf gaan als zij ons tekort doet of aantast. Zij maken ons weerbaar als wij van buitenaf bedreigt worden - door bij voorbeeld de gulzigheid van de commercie of de perversie van het populisme. En bovendien: ons idealisme en geloof in een andere, bétere wereld of samenleving wordt gevoed door de waarden die ons thuis zijn aangereikt.

Maar wat nu als niet in de eerste plaats onze opvoeders degenen zijn die ons onze waarden aanreiken maar als de commercie zich die taak toe-eigent? Hoe zou de wereld waarin alles draait om geld of macht die begrippen invullen? Ik ben erg bang dat het ertoe zal leiden dat wij binnen de kortste keren een willoze prooi zullen blijken te zijn van iedereen die ons op de een of andere manier gebruiken kan: als klant, als kiezer of noem maar op. Consumenten worden wij, stemvee, meelopers. Het enige wapen dat ons ter beschikking staat en waarmee wij ons teweer kunnen stellen tegen de belangen die anderen bij ons koop-  en stemgedrag hebben, is ons uit handen geslagen.

Ik hoop vurig dat wijzelf zullen blijven bepalen hoe wij begrippen als awareness en vrijheid in de toekomst zullen blijven invullen. Daar hoeft geen enkele winkelketen, belcompany of wie dan ook zich mee te bemoeien. Onze eigen invulling van die woorden moet ons juist helpen die winkelketens en belcompanies hun respectievelijke plaatsen te wijzen.

Ook de godsdienst hoort zonder enige twijfel thuis in wat ik het privédomein noemde. Want wat als ooit de dag zal komen waarop onze kwetsbare religieuze ervaringen ons worden afgenomen en schaamteloos te gelde worden gemaakt? God behoede ons daarvoor. Maar laten we afpreken hem daarbij te helpen, waar en wanneer wij maar kunnen!

PL, januari 2012