Nieuwsbrieven

Augustus 2019

bij de diensten
De komende diensten spreken eigenlijk voor zichzelf. Traditiegetrouw staan we eind oktober stil bij ‘onze doden’ van het afgelopen jaar. En op de Kerstochtend vieren we uitgebreid Kerstmis.

persoonlijk bericht
Deze keer geen ‘Vaaria’ maar een persoonlijk getinte tekst. De afgelopen zomer is mij niet in de koude kleren gaan zitten. Maar gelukkig begint het langzaam maar zeker wat beter te gaan. Het is dan ook mijn voornemen in september zoveel als mogelijk weer te gaan werken. Graag wil ik iedereen bedanken die mij in de afgelopen maanden op welke manier dan ook gesteund en bemoedigd heeft. Al die grote en kleine tekenen van betrokkenheid en medeleven zijn van grote betekenis geweest, zowel voor Marcel, tijdens zijn ziekte, als voor mij na de dood van Marcel.
En dan iets dat ik, zeker na wat ik hierboven schrijf, zondermeer lastig vind om aan de orde te stellen. Maar al in het vroege voorjaar heb ik de kerkenraad laten weten dat ik aan het einde van het komende seizoen ophoud met mijn werkzaamheden in Durgerdam. Dat u er nu pas van hoort, heeft ermee te maken dat ik vanaf april nauwelijks of niet inzetbaar bent geweest.
Bij het nemen van dit besluit speelden en spelen verschillende argumenten een rol. Sommige daarvan zijn persoonlijk en hebben (hadden!) te maken met het te beperkte aantal vrije weekends dat ik beschikbaar heb (had) om thuis te zijn. Wat ook een rol speelt, is dat ik het gevoel begon te krijgen dat we na 11 jaar aan de grenzen raken van wat we elkaar te bieden hebben. Ik heb er in mijn leven altijd voor gewaakt mijn werk routinematig te laten worden. Of het risico te lopen mezelf te gaan herhalen en zo in een al bekend refrein te vervallen. Na een bepaald aantal jaren gebeurt dat, in eerste instantie ongemerkt wellicht maar toch. En, tot slot, het blijkt ook logistiek steeds lastiger te worden om aan alle eisen te voldoen die het houden van de diensten aan de organisatie en de vrijwilligers stellen. Het lijkt wijs te zijn om te stoppen voordat er wat dat betreft serieuze problemen ontstaan.
Natuurlijk realiseer ik me dat een aantal van u niet blij is met deze mededeling. Wat wij in Durgerdam vonden en vinden is, en ik denk niet dat ik overdrijf, uniek te noemen. De grote en vanzelfsprekende gastvrijheid, de altijd ontspannen sfeer en het gevoel van saamhorigheid heeft ons in de loop van de jaren veel gebracht. Wij zijn allen die in Durgerdam mededragers zijn van de kerk veel dank verschuldigd.
Het is mijn voornemen om afscheid te nemen op zondag 31 mei 2020, de Eerste Pinksterdag.
Pieter Lootsma